مثل یک لبخند

 

 

شادی مثل نور است، نوری که فیزیک درست و درمانی برایش پیدا نشده. منتشر می شود، منعکس می شود، روشن و گرم  می کند. نمی شود دو دستی محکم چسبیدش. تقلبی‌اش را از همین  می‌شود شناخت.  در ساحل خلیج فارس بازی می‌کردیم و خنده‌های سحر در ما منعکس می‌شد. اگر می‌شد آن سرخوشی و شادی را  در صندوقی ذخیره کنم برای تمام عمرم بس بود ولی نمی‌شد. چرا نمی‌شود در صندوقی پس‌اندازش کرد؟ چرا شادی مثل نور است و حتا به/بدتر؟ چرا این همه خوب و نوازش‌گر است، این همه سرکش و مهار نشدنی است؟ چرا این همه نیازش داریم؟ لامصب چرا این قدر کم است؟

/ 2 نظر / 13 بازدید
amin

shadi kame chon ie bache faghat dari :) ma ke kollan nadarim :)

به یاد ماندنی

لبخند برن بدون انتظار پاسخی از دنیا بدان و باور کن که روزی آنقدر شرمنده خواهد شد که به جای پاسخ به لبخندهایت به تمام سازهایت خواهد رقصید .