گوشی‌های تلفنی که برای خودم  و دیگران می‌خرم از همان اول اشکال دارند. یک گوشی سامسونگ برای اعظم خریدم که زود خراب شد و برای خریدن یک گوشی سونی اریکسون به مامان مشورت دادم که اصلن شارژ نمی‌شد. در مورد گوشی‌های نوکیا هم که سابقه‌ی روشنی دارم. هیچ وقت هم خیری از گارانتی ندیدم. فوقش یکی دوبار که رفت برای تعمیر خسته می‌شوم و مثلن از خیر بلوتوث می‌گذرم. با گذشت زمان بیماری گوشی تشدید می‌شود و کم‌کم خودم هم لج‌بازی را شروع می‌کنم و گوشی را به حال خودش رها می‌کنم و این شروع اولین مشکلات ارتباطی است. معمولن وقتی یکی دو سوتفاهم جدی درست می‌شود به فکر تعمیرش می‌افتم که آن هم موقتی است. کسانی که دلخور می‌شوند واقعن باور نمی‌کنند که من دچار نحسی تلفن‌همراه‌ام. تجربه کمک کرده که دست کم دیگر شماره تلفن‌هایم را از دست ندهم و همیشه یک نسخه روی کامپیوتر ذخیره کنم.

چند روز پیش وقتی گوشی تازه‌ای می‌خریدم، نگران بودم. بعد از خرید، فروشنده گوشی را برای اضافه کردن فونت‌های فارسی گرفت. وقتی برگشتم با ناراحتی گفت  جعبه را برگردانم تا گوشی را عوض کند چون قبلی خاموش شده و روشن نمی‌شود. این بار حتا گوشی را از فروشگاه بیرون نبرده بودم.  همین که آدم حس می‌کند ماوراطبیعه خیلی هم خرافات نیست  باعث دل‌گرمی است.

خریدن یک گوشی اندرویدی با امکانات شگفت‌انگیز، تاکید بیشتری می‌کند بر این که هنوز نمی‌توانم به بعضی  زنگ بزنم. متاسفانه تن هم  سپری در برابر آزردگی جان آدم نیست چه برسد به گوشی و سیستم عامل.

/ 0 نظر / 22 بازدید