فرسودن جان

 

می خواهم برنامه نویسی اندروید را تجربه کنم. گوگل مسدود کرده. وی پی ان می زنم هر ده دقیقه یک بار قطع می شود. جست و جو می کنم . فایل ها و آپ دیت های  لازم را انجمن های  برنامه نویس هم وطن  دارند. عضو ده تا انجمن می شوم. سایت هایی که فایل هایشان را آپلود کرده اند فیلتر است یا لینک ها شکسته  یا روی فایل های زیپ شده شان پسورد گذاشته اند و باید بگردم ببینم چی از کجا بود و پسورد ها اشتباه می شود. از هر جا یک چیزی دانلود می کنم با هم نمی خوانند.

لامصب! اونا مسدود می کنن تو دیگه فیلتر نکن. کار پوچی می کنم برای ساده ترین چیزها باید ان قدر کلک و ترفند بزنم که دست آخر خودم هم بین این همه توصیه و صفحه و لینک و فیلتر شکن و وی پی ان گیج  می شوم.  شوخی نمی کنم. با ارتش های سایبری دو تا دولت طرفیم. الان تنها کاری که می شود تو اینترنت کرد این است که تو وبلاگ های پرشین بلاگ  خیلی محتاط و بی ربط چیز نوشت چون حتا برای نوشتن در وبلاگ دخترم هم باید از فیلتر شکن هایی استفاده کنم که همین سرعت ناچیز اینترنت را ناچیز تر می کنند.

مهران یه چیزی تو نقطه سر خط  نوشته بود که احساسات عمومی را جریحه دار کرده بود. الان یادش افتادم. اسمش بود : تف!

/ 5 نظر / 23 بازدید
میم نون

چند روز پیش اینو خوندم. از فیلتر رد شو و بخونش. همینه که این جا گفتی http://myedges.wordpress.com/2011/12/10/%d8%b3%db%8c%d8%b2%d8%af%d9%87/

لاله

آی گفتید. در همان زمان ها هم عفت عمومی چیز نازک شدیدا خدشه پذیری بود

مهران

آی احساس عمومی تو برم! خیلی خیلی به جا بود. خیلی خیلی خیلی‘ تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتففففففففففففففففف!!![کلافه]

ازگمی

احساس اخ مقانه ای به آدم دست میدهد از بس مچل این چیز مزخرفی به نام اینترنت میشود.آدم هر چه کمتر تلاش کند آسوده تر است.