پل های اصفهان

 

 

 

پل روی رودخانه به چه درد می‌خورد؟ این چند پل زیبای اصفهان نقشی انحصاری دارند. 
 شلوغ بود و دوبله پارک کردیم. کسی را جریمه نمی‌کردند. مردم هجوم آورده بودند برای دیدن زاینده‌رود. این که دخترم می‌دید فقط نامی از  زاینده‌رود داشت. ما کنار پل خواجو خرچنگ می‌گرفتیم، مردم قلاب می‌انداختند و ماهی می‌گرفتند، حتا داستان‌های ترسناک داشت و جان می‌گرفت و جسد را گاوخونی تحویل می‌داد. همین هم غنیمت است. این  زاینده‌رود که امروز دیدم، مدیون معماری صفویه است. بدون آن پل‌ها، به خصوص سی‌وسه پل و خواجو، زاینده رود شانس زیادی نداشت که در این اوضاع بتواند دست کم سالی یک بار از اصفهان که نه، در واقع از زیر این پل‌ها عبور کند. بهانه‌های دیگری برای باز کردن آب و جاری شدن زاینده‌رود در اصفهان اعلام می‌کنند ولی برای هرکدام‌شان راه‌های بهتری هست. چیزی که کسی نمی‌گوید همین است که این پل‌ها، رودخانه می‌خواهند. شک ندارم این رودخانه مثل رودخانه‌ی قم تحقیر نمی‌شود، پارکینگ نمی‌شود. معماری اصفهان، نقش‌جهان  و چهار باغ و از همه موثرتر  این پل‌های اصفهان‌اند که خاطره‌ی رودخانه‌ی‌شان را زنده نگه می‌دارند. برای خودم هم عجیب بود ولی امروز می‌دیدم که این پل‌ها نقش جدیدشان همین است که رودخانه را نگه دارند.

 

 

 

  
نویسنده : ج ; ساعت ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۸/۱٦