باسمه

 

چو بنشينند بنشانند    سمن بويان غبار غم

چو بستيزند بستانند      پری رويان قرار از دل

چو بربندند بربندند          به فتراک جفا دلها

چو بگشايند بفشانند    ز زلف عنبرين  جانها

به عمری يک نفس با ما چو بنشينند برخيزند

                           چو برخيزند بنشانند نهال شوق در خاطر

ز چشمم لعل رمانی چو می خندند می بارند

                             چو می بينند می خوانند .... ز رويم راز پنهانی

چو مشتاقان نياز آرند ناز آرند      در اين حضرت

 در اين حضرت در اين حضرت در اين حضرت در اين حضرت در اين حضرت

سمن بويان غبار غم     پری رويان قرار از دل

به فتراک جفا دل ها      ز زلف عنبرين جان ها

                 به عمری يک نفس با ما

ز رويم راز پنهانی       ز چشمم لعل رمانی

غبار غم

             قرار از دل...

                               به عمری يک نفس با ما...

 

يک نفر را می شناسم که از اين بازی ها خوشش که نمی آيد هيچ حالش هم بد ميشود. البته منظورم خود حضرت حافظ نيست. خود ايشان معتقدند که:              تو را آن به که روی خود ز مشتاقان بپوشانی!       

  
نویسنده : ج ; ساعت ٦:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٥/٢٢